Gert Jan Louis De Kruijff bekend van ‘BeesdBoek’ schreef op Facebook het volgende indrukwekkende verhaal ter nagedachtenis aan Danny Valen:

Spaans bloed.

Door het lichaam van de Beesdse Danny Valen stroomde Spaans bloed.

Dat werd al op jonge leeftijd duidelijk: Danny had zuidelijk temperament. Hij trok naar Zuid Amerika en Spanje en werd verliefd. Allereerst op zijn vrouw, Alicia Baldeón.
En ook werd hij verliefd op Spanje. Het land. Het landschap. De mensen. Vooral dat van Asturië en Cantabrië (Noord-Spanje).
Voor reisorganisatie SRC werd hij reisleider en droeg die verliefdheid over op duizenden gasten die de streek bezochten.

Hij schreef o.a. blogs via spaansbloed.wordpress.com. Altijd tweetalig: in het Spaans, want dat werd zijn tweede
taal, en in het Nederlands, want Danny bleef de jongen van het dorp.

Beesd behield een warm plekje in zijn hart, het was zijn roots.
Zijn familie woont er en zijn trouwe vrienden. Hij ging er naar school, voetbalde er en zette er zijn eerste stappen op het journalistieke vlak.

Want schrijven kon Danny óók: zo schreef hij in 1999 voor de Voetbalclub Beesd het jubileumboek.

Ook publiceerde hij in diverse week- en streekbladen.

En toen kwam in 2016 het noodlot. Danny werd ziek. Een mysterieuze ziekte die o.a. leidde tot verlamming. Revalidatie. Danny vocht terug. En hoé.. Steeds weer krabbelde hij overeind. Zette hij opnieuw eerste stapjes om bijvoorbeeld weer te leren lopen.. Aangemoedigd door zijn vrouw Alicia en zijn kinderen.
Familie en vrienden. En de wíl om te léven. Want, wilskracht had hij.
Danny vocht tot het uiterste terug.
Maar het gevecht was té zwaar.
De tegenstander won.
Danny viel nog eens en kon ditmaal niet meer opstaan.

Edwin Winkels

Grote, oneindig lieve Danny Valen. Net zo verliefd op Spanje als ik.
Kwam meer dan 20 jaar geleden stage Lopen bij El Periódico, maar in de journalistiek was weinig werk.
Werd een ongelooflijk bevlogen reisgids die met groepen Nederlanders heel Spanje doortrok.

Schreef een reisgids over zíjn streken, Cantabria en Asturias. Had vreselijke pech met ongelukken, maar richtte zich na een lange revalidatie weer op uit de rolstoel.
Zo vrolijk, en zo vastbesloten er weer voor zijn vrouw en drie kinderen te zijn.

Geloof niet dat ik ooit een aardiger mens heb gekend.

Rust zacht daar, aan je wilde kust, bij de mooiste bergen.
Rust in vrede, Danny.