Beste Evert,

Vandaag een heugelijke dag.

Je 90e verjaardag schoot erbij in door Corona.

Vervolgens in het ziekenhuis beland en nu vechten voor behoud.

Ondanks dit alles bleef het knagen om als bestuur / vereniging je te eren en te danken en is daarom is dit moment voor jou.

Geboren op 10 juni 1930 in Oirschot en opgegroeid in een gezin van 10 kinderen.

Op te jonge leeftijd alleen komen te staan met 3 opgroeiende kinderen.

Daarna ben je met de kinderen bij de voetbalvereniging gekomen in 1970 om vanaf dat moment tot heden zeer betrokken te zijn bij Voetbal Vereniging Beesd en nooit meer weg te gaan.

Dit kunnen we nu na vandaag zeggen, nooit meer weggaan, we nemen je verhalen en anekdotes mee de toekomst in als herinnering maar zeker ook als voorbeeld voor ons allemaal. Een beter voorbeeld voor het woord vrijwilliger is er niet, en als dank voor alles wat je gedaan hebt in die 50 jaar hebben we besloten de bestuurskamer van de vereniging naar jou te benoemen.

“De Evert van Zelst Bestuurskamer”

Evert heeft het volgende gedaan in die 50 jaar.

20 jaar jeugdbestuur, wedstrijdsecretaris, jeugdsecretaris, leider van het elftal van zijn kinderen. Samen met Wim Bender, Paul Heinink en vele andere vrijwilligers.

5 jaar hoofdbestuur, hij heeft alle functies gehad binnen de vereniging op het voorzitterschap na.

Distributie van het toenmalig clubblad de ‘IN IN’.

50 jaar betrokken geweest bij onderhoud velden en gebouwen. Dit tot vorig jaar mei toen alles stopte door Corona.

Gastspeler bij de veteranen en dan de cooling down in de kantine.

De laatste jaren gemiddeld 3 dagdelen per week op de voetbal voor onderhoud, praatje en veel plezier samen met Arie Zuurmond en Piet den Hartog.

De zaterdagen ook in de weer met de hechte onderhoudsploeg, samen met Hans, Ruud, Andre en Jan de velden intact houden, nee niets ontgaat je.

1 van de eerste spelers bij het Walking Football samen met Sjors, tot vorig jaar mei gevoetbald, winnaar van de oudste deelnemer bij het toernooi bij v.v. Theole.

Kortom je bent de encyclopedie van onze vereniging en hebt vele fases, besturen en vrijwilligers meegemaakt zonder zelf te wijken, heel bijzonder!

Altijd een positieve benadering, had je verloren, maar inzet getoond dan was Evert tevreden.

Je stond bekend volgens Paul Heinink om je lange poten waardoor je de bal terugwon.

Zonder pet geen Evert.

Niemand was groter dan de vereniging en kon je menig lid kort en krachtig recht zetten.

Houder van het eerste lening certificaat in het vertrouwen voor de nieuwe accommodatie.

Soms had je moeite met je tomeloze inzet binnen de club ten opzichte van leden die weinig tot niets betekende als vrijwilliger.

Karakter:

Medelevend, sociaal, hoge mate van verantwoordingsgevoel, eigenwijs (zeg maar rustig vreselijk eigenwijs), bijzonder mens die respect krijgt van jong en oud binnen onze vereniging.

Heel bijzonder dat Evert bij alle wisselingen van besturen/vrijwilligers in al die jaren op eigen wijze en ongestoord zijn taken vervulde. Je deed je eigen klussen om er zo ook zeker van te zijn dat het goed gedaan werd.

Een man met een eigen mening en deze ging niet onder stoelen of banken, vaak met scherpte, maar wel oprecht en uit je hart. Een straffe of laffe opmerking schuwde je niet, we konden het hebben van je.

Kortom een bijzonder lid die vandaag gehuldigd wordt voor een bijzondere invulling van het vrijwilligers schap, wij nemen zijn naam en verhalen mee de toekomst in.

Ik wil afsluiten met 1 van je belangrijkste spreuken

Een mens lijdt het meest van het lijden dat men vreest en nimmer op komt dagen!

Dit gezegd hebben is gelijkend aan jou Evert, heel veel dank namens de hele vereniging.

We zijn ontzettend trots op je!

Bedankt Evert!

Bestuur v.v. Beesd