Beste Evert,

Vandaag een heugelijke dag.

Je 90e verjaardag schoot erbij in door Corona.

Vervolgens in het ziekenhuis beland en nu vechten voor behoud.

Ondanks dit alles bleef het knagen om als bestuur / vereniging je te eren en te danken en is daarom is dit moment voor jou.

Geboren op 10 juni 1930 in Oirschot en opgegroeid in een gezin van 10 kinderen.

Op te jonge leeftijd alleen komen te staan met 3 opgroeiende kinderen.

Daarna ben je met de kinderen bij de voetbalvereniging gekomen in 1970 om vanaf dat moment tot heden zeer betrokken te zijn bij Voetbal Vereniging Beesd en nooit meer weg te gaan.

Dit kunnen we nu na vandaag zeggen, nooit meer weggaan, we nemen je verhalen en anekdotes mee de toekomst in als herinnering maar zeker ook als voorbeeld voor ons allemaal. Een beter voorbeeld voor het woord vrijwilliger is er niet, en als dank voor alles wat je gedaan hebt in die 50 jaar hebben we besloten de bestuurskamer van de vereniging naar jou te benoemen.

“De Evert van Zelst Bestuurskamer”

Evert heeft het volgende gedaan in die 50 jaar.

20 jaar jeugdbestuur, wedstrijdsecretaris, jeugdsecretaris, leider van het elftal van zijn kinderen. Samen met Wim Bender, Paul Heinink en vele andere vrijwilligers.

5 jaar hoofdbestuur, hij heeft alle functies gehad binnen de vereniging op het voorzitterschap na.

Distributie van het toenmalig clubblad de ‘IN IN’.

50 jaar betrokken geweest bij onderhoud velden en gebouwen. Dit tot vorig jaar mei toen alles stopte door Corona.

Gastspeler bij de veteranen en dan de cooling down in de kantine.

De laatste jaren gemiddeld 3 dagdelen per week op de voetbal voor onderhoud, praatje en veel plezier samen met Arie Zuurmond en Piet den Hartog.

De zaterdagen ook in de weer met de hechte onderhoudsploeg, samen met Hans, Ruud, Andre en Jan de velden intact houden, nee niets ontgaat je.

1 van de eerste spelers bij het Walking Football samen met Sjors, tot vorig jaar mei gevoetbald, winnaar van de oudste deelnemer bij het toernooi bij v.v. Theole.

Kortom je bent de encyclopedie van onze vereniging en hebt vele fases, besturen en vrijwilligers meegemaakt zonder zelf te wijken, heel bijzonder!

Altijd een positieve benadering, had je verloren, maar inzet getoond dan was Evert tevreden.

Je stond bekend volgens Paul Heinink om je lange poten waardoor je de bal terugwon.

Zonder pet geen Evert.

Niemand was groter dan de vereniging en kon je menig lid kort en krachtig recht zetten.

Houder van het eerste lening certificaat in het vertrouwen voor de nieuwe accommodatie.

Soms had je moeite met je tomeloze inzet binnen de club ten opzichte van leden die weinig tot niets betekende als vrijwilliger.

Karakter:

Medelevend, sociaal, hoge mate van verantwoordingsgevoel, eigenwijs (zeg maar rustig vreselijk eigenwijs), bijzonder mens die respect krijgt van jong en oud binnen onze vereniging.

Heel bijzonder dat Evert bij alle wisselingen van besturen/vrijwilligers in al die jaren op eigen wijze en ongestoord zijn taken vervulde. Je deed je eigen klussen om er zo ook zeker van te zijn dat het goed gedaan werd.

Een man met een eigen mening en deze ging niet onder stoelen of banken, vaak met scherpte, maar wel oprecht en uit je hart. Een straffe of laffe opmerking schuwde je niet, we konden het hebben van je.

Kortom een bijzonder lid die vandaag gehuldigd wordt voor een bijzondere invulling van het vrijwilligers schap, wij nemen zijn naam en verhalen mee de toekomst in.

 

Ik wil afsluiten met 1 van je belangrijkste spreuken

Een mens lijdt het meest van het lijden dat men vreest en nimmer op komt dagen!

Dit gezegd hebben is gelijkend aan jou Evert, heel veel dank namens de hele vereniging.

We zijn ontzettend trots op je!

Bedankt Evert!

Bestuur v.v. Beesd

Op vrijdag 15 januari 2021 is Martien van Lith uit Beesd op veel te jonge leeftijd overleden.

Op woensdag 20 januari van 19.30 tot 20.30 uur is er gelegenheid om vanuit de auto afscheid te nemen van Martien en de familie te condoleren via een drive-through op Landgoed Mariënwaerdt, ‘t Klooster 5 in Beesd. Je kunt ook met de fiets komen.

Martien hield van kleurrijke lichtjes. Het zou daarom mooi zijn als je de condoleance op gekleurd papier schrijft en meeneemt naar Mariënwaerdt.

De familie wil graag uw condoleances, herinneringen, verhalen en foto’s bij elkaar brengen om er later een herinneringsboek van te maken.

Ook is het mogelijkheid de gedenkplaats voor Martien te bezoeken op https://www.memori.nl/gedenkplaats/martien-van-lith-1

Een jaar geleden op 11-01-2020 was Martien nog jubilaris en 50 jaar lid van v.v. Beesd

Hij speelde in de jeugd en later bij de senioren, maar is al op zijn 24ste gestopt met voetballen (omdat hij steeds geblesseerd was. Martien is daarna gaan zwemmen en fietsen en heeft uiteindelijk gekozen voor meedoen aan de triatlon.

Mart is daarna uit Beesd vertrokken naar de Beemdstraat in Deil.

Daar kwam zijn vrouw Elly en haar en de verdere familie van Beurden vandaan.

Sinds kort woonde hij weer in zijn geliefde dorpje Beesd en was regelmatig aanwezig bij de klusploeg op de laatste zaterdag van de maand en dat waarderen we zeer.

Rust in vrede Martien, we zullen je missen.

Wij wensen Elly, en de kinderen Bertho en Anne en overige familie heel veel sterkte met dit verlies.

Het jaarverslag van de tweede helft van 2020 staat online. Deze is hier te lezen.

Zoals voorzitter Max Kroeze al schreef in zijn jaarafsluiting: ‘Wat willen we na zo’n jaar nog schrijven over onze vereniging. We hebben te maken met quarantaine, positieve testen, verdriet van verlies en vele beperkingen. In relatie tot dit alles mogen we als vereniging niet klagen maar enkel dragen, het gaat nog steeds over een bal, sporten en samen zijn, ondanks dat dit veel gemist wordt’.

Zodra de beperkingen afgeschaald worden, zullen we als vereniging gelijk in beweging komen op alle fronten en zo spoedig mogelijk op ons vertrouwde niveau uitkomen.

Waar sport, samenzijn en saamhorigheid prevaleren.

En daar valt niets aan toe te voegen.

Wij wensen u een gezond en gelukkig nieuwjaar.

Namens v.v. Beesd

Goof Dokman

secretaris

Beste leden en sponsoren van Voetbal Vereniging Beesd,

Wat willen we na zo’n jaar nog schrijven over onze vereniging.
We hebben te maken met quarantaine, positieve testen, verdriet van verlies en vele beperkingen.
In relatie tot dit alles mogen we als vereniging niet klagen maar enkel dragen, het gaat nog steeds over een bal, sporten en samen zijn, ondanks dat dit veel gemist wordt.
Gelukkig heeft de jeugd dankzij de grote inzet van veel vrijwilligers door mogen sporten.
De senioren hebben gesport waar mogelijk was.
Dank voor ieders inzet.

Als bestuur hebben we enkele financiële subsidies aangevraagd en mogen ontvangen ter ondersteuning van de gederfde inkomsten. Er zijn gelukkig geen opzeggingen van leden of sponsoren waarvoor wij jullie allen zeer erkentelijk zijn en wordt zo het verenigingsgevoel meer dan versterkt en onderstreept.

Samen met jullie gaan we 2021 in als een gezonde en stabiele vereniging!

 

Dit jaar gaat een ieder op gepaste wijze afsluiten en met het vaccineren in het vooruitzicht hopelijk weer voorzichtig plannen maken voor het nieuwe jaar.
Zodra de beperkingen afgeschaald worden, zullen we als vereniging gelijk in beweging komen op alle fronten en zo spoedig mogelijk op ons vertrouwde niveau uit komen.
Waar sport, samenzijn en saamhorigheid prevaleren.

Zorg goed voor elkaar in deze bijzondere tijden.

Het bestuur wenst iedereen fijne kerstdagen en een gezond en gelukkig nieuwjaar toe.

Namens het bestuur.

Max Kroeze

Gert Jan Louis De Kruijff bekend van ‘BeesdBoek’ schreef op Facebook het volgende indrukwekkende verhaal ter nagedachtenis aan Danny Valen:

Spaans bloed.

Door het lichaam van de Beesdse Danny Valen stroomde Spaans bloed.

Dat werd al op jonge leeftijd duidelijk: Danny had zuidelijk temperament. Hij trok naar Zuid Amerika en Spanje en werd verliefd. Allereerst op zijn vrouw, Alicia Baldeón.
En ook werd hij verliefd op Spanje. Het land. Het landschap. De mensen. Vooral dat van Asturië en Cantabrië (Noord-Spanje).
Voor reisorganisatie SRC werd hij reisleider en droeg die verliefdheid over op duizenden gasten die de streek bezochten.

Hij schreef o.a. blogs via spaansbloed.wordpress.com. Altijd tweetalig: in het Spaans, want dat werd zijn tweede
taal, en in het Nederlands, want Danny bleef de jongen van het dorp.

Beesd behield een warm plekje in zijn hart, het was zijn roots.
Zijn familie woont er en zijn trouwe vrienden. Hij ging er naar school, voetbalde er en zette er zijn eerste stappen op het journalistieke vlak.

Want schrijven kon Danny óók: zo schreef hij in 1999 voor de Voetbalclub Beesd het jubileumboek.

Ook publiceerde hij in diverse week- en streekbladen.

En toen kwam in 2016 het noodlot. Danny werd ziek. Een mysterieuze ziekte die o.a. leidde tot verlamming. Revalidatie. Danny vocht terug. En hoé.. Steeds weer krabbelde hij overeind. Zette hij opnieuw eerste stapjes om bijvoorbeeld weer te leren lopen.. Aangemoedigd door zijn vrouw Alicia en zijn kinderen.
Familie en vrienden. En de wíl om te léven. Want, wilskracht had hij.
Danny vocht tot het uiterste terug.
Maar het gevecht was té zwaar.
De tegenstander won.
Danny viel nog eens en kon ditmaal niet meer opstaan.

Edwin Winkels

Grote, oneindig lieve Danny Valen. Net zo verliefd op Spanje als ik.
Kwam meer dan 20 jaar geleden stage Lopen bij El Periódico, maar in de journalistiek was weinig werk.
Werd een ongelooflijk bevlogen reisgids die met groepen Nederlanders heel Spanje doortrok.

Schreef een reisgids over zíjn streken, Cantabria en Asturias. Had vreselijke pech met ongelukken, maar richtte zich na een lange revalidatie weer op uit de rolstoel.
Zo vrolijk, en zo vastbesloten er weer voor zijn vrouw en drie kinderen te zijn.

Geloof niet dat ik ooit een aardiger mens heb gekend.

Rust zacht daar, aan je wilde kust, bij de mooiste bergen.
Rust in vrede, Danny.